Wspominałam o wyjeździe do Paryża od kilku lat, że chciałabym zobaczyć chociaż raz w życiu, a marzenia są po to, żeby je spełniać.
Nadarzyła się okazja – w tym roku mam „okrągłe” urodziny. Jedni bawią się w licznym gronie, a ja postanowiłam zrealizować swoje marzenie (jedno z wielu).
Paryż (Paris) to stolica Francji i miasto, które trzeba odwiedzić chociaż raz w życiu. Paryż wciąż przyciąga tłumy turystów z całego świata i utrzymuje miano miasta miłości. Można tu znależć wspaniałe zabytki architektury, ogromne kolekcje dzieł sztuki, najlepsze restauracje i mnóstwo miejsca do wypoczynku.
Turyści przyjeżdżają do Paryża , by odnaleźć jego romantyczną stronę – to idealne miejsce na spędzenie czasu we dwoje Długie spacery brzegiem Sekwany lub wąskimi uliczkami. Z każdego niemal miejsca w mieście podziwiać można jego główną atrakcję – Żelazną Damę. Wieża Eiffla jest obowiązkowym punktem wizyty w stolicy Francji, ale zaledwie początkiem długiej listy wspaniałych atrakcji miasta. To tutaj można zobaczyć słynną Mona Lisę w muzeum Luwr, odwiedzić katedrę Notre-Dame, w której miał żyć słynny dzwonnik, czy Operę Garnier, gdzie toczyła się akcja Upiora w Operze.
Miłośnicy sztuki powinni odwiedzić poza Luwrem także Muzeum Orsay i Centrum Pompidou, miłośnicy militariów będą zachwyceni wizytą w Pałacu Inwalidów, a poszukujący kontaktu z przyrodą muszą odwiedzić Ogród Luksemburski.
Paryż zapewnia też wspaniałe widoki, jak chociażby z wieży Montparnasse, nie wspominając oczywiście o Wieży Eiffla. Zupełnie przeciwną atrakcją są Katakumby Paryża, czyli podziemne tunele, w których zgromadzono szczątki ludzi pochowanych wieki temu w całym mieście.
Paryż to nie tylko Miasto Świateł — to miasto smaku, gdzie każdy maślany croissant, rozpływający się w ustach ser i idealnie doprawione danie opowiadają historię -poniżej smaki, które trzeba spróbować będąc w Paryżu:(na samym końcu dla chętnych opisy dań, które można spróbować w Paryżu)
-
- Prawa autorskie do nocnej Wieży Eiffla:
Sama konstrukcja wieży jest w domenie publicznej, ale jej nocna iluminacja stanowi chronione prawem dzieło sztuki. Publikowanie komercyjnych zdjęć rozświetlonej wieży bez zgody operatora jest nielegalne. - Cztery Statuy Wolności:
Paryż posiada kilka własnych replik słynnego monumentu. Najbardziej znana stoi na sztucznej wyspie Île aux Cygnes (Wyspa Łabędzi) i jest zwrócona na zachód – w stronę swojej większej „siostry” w Nowym Jorku. - Luwr jako potężny labirynt:
Przejście przez wszystkie sale najpopularniejszego muzeum świata i poświęcenie zaledwie 30 sekund na każdy eksponat zajęłoby ponad 3 miesiące. Co ciekawe, Luwr jest zamknięty we wtorki, a nie w poniedziałki, jak większość muzeów. Większość osób spędza tam od 2-4h i widzi tylko najważniejsze dzieła. - Najstarsza kawiarnia:
Działająca nieprzerwanie od 1686 roku kawiarnia Le Procope gościła m.in. Woltera, Rousseau i Benjamina Franklina.
- Prawa autorskie do nocnej Wieży Eiffla:
-
- Więcej psów niż dzieci:
Statystyki demograficzne miasta pokazują nietypową zależność – w granicach administracyjnych Paryża mieszka oficjalnie więcej psów niż dzieci. - Konkurs na najlepszą bagietkę:
Co roku piekarze rywalizują w prestiżowym konkursie Grand Prix de la baguette. Zwycięzca otrzymuje nagrodę pieniężną oraz prestiżowy przywilej dostarczania pieczywa do Pałacu Elizejskiego dla prezydenta Francji przez cały rok. - Najkrótsza ulica:
Podczas gdy najdłuższa ulica (Rue de Vaugirard) ma ponad 4,3 km, najkrótsza – Rue des Degrés w 2. dzielnicy – mierzy zaledwie 5,75 metra długości i składa się wyłącznie ze schodów. - Ogromny podziemny świat:
Pod stopami przechodniów ciągnie się ponad 300 kilometrów tuneli. W ich części – Paryskich Katakumbach – spoczywają szczątki około 6 milionów dawnych mieszkańców miasta.
- Więcej psów niż dzieci:
- Brak znaków STOP:
Ostatni oficjalny znak STOP w Paryżu, znajdujący się w bogatej 16. dzielnicy, został trwale usunięty. Na wszystkich skrzyżowaniach bez sygnalizacji obowiązuje tu wyłącznie reguła prawej ręki. - Skąd wzięło się „Miasto Świateł”?:
Przydomek La Ville Lumière nie powstał ze względu na urokliwe oświetlenie Wieży Eiffla. Odnosi się do XVII wieku, gdy miasto jako jedno z pierwszych oświetliło ulice latarniami dla poprawy bezpieczeństwa, oraz do XVIII wieku, kiedy Paryż stał się stolicą filozoficznego Oświecenia.
Nie ma chyba drugiego takiego miasta, które wzbudza tyle skrajnych emocji. Jedni kochają Paryż, a inni go nienawidzą. Jaki jest naprawdę – chcemy przekonać się sami, a wy będziecie tam razem z nami.
Nie można zobaczyć wszystkiego w Paryżu w kilka dni, ale można zobaczyć najważniejsze, kultowe rzeczy. Czy nam się uda? Czas pokaże.
Ja chciałam w Paryżu świętować swoje urodziny, ale tak się złożyło, że kilka dni przed moimi urodzinami Lidka
z Mariuszem mają 25-tą rocznicę ślubu i postanowili świętować to z nami. I jeszcze jedna niespodzianka-zupełnie nie konsultowana wcześniej – Monika z Olą również postanowiły odwiedzić Paryż prawie w tym samym czasie co my, czy uda nam się spotkać? Mam nadzieję, że tak 🙂
Z domu wyjeżdżąliśmy ok. 8:00, do Poznania dojechaliśmy bez żadnych przeszkód. Z parkingu dojechaliśmy na lotnisko.
Wylot Poznań (11:30) o czasie – przylot Paryż-Beauvais (13:30) również
Po przylocie na najdalej położone lotnisko ( 75 km od centrum Paryża) musieliśmy dostać się na Airport Paris-Beauvai i dojechać specjalnym połączeniem Aerobus do Porte Maillot (bez przesiadek)- koszt na osobę w obie strony €29,90)
Następnie metrem do noclegu ( koszt jednorazowego przejazdu na osobę to €2,55. trzeba było kupić specjalne karty Navigo do poruszania się po Paryżu, z opcją doładowywania.
na nocleg w Paryżu wybraliśmy Appartement8P/Full Equipped/BONNE NOUVELLE/BOURSE
Plac Ludwika XV: Początkowo w jego centrum stał pomnik króla Ludwika XV, na cześć którego nazwano to miejsce.
Plac Rewolucji: W 1792 roku rewolucjoniści obalili pomnik monarchy i zmienili nazwę na Place de la Révolution. W centrum ustawiono gilotynę, na której ścięto ponad 1300 osób, w tym króla Ludwika XVI, królową Marię Antoninę oraz Maximiliena Robespierre’a.
Plac Zgody: Dzisiejszą nazwę nadano w 1795 roku. Miała ona wymiar symboliczny – miała oznaczać pojednanie narodowe i zamknięcie mrocznego okresu rewolucyjnego terroru.
Obelisk z Luksoru (Obélisque de Louxor): Stojący w samym centrum 23-metrowy monument z różowego granitu ma ponad 3300 lat. Pochodzi ze świątyni Ramzesa II w Egipcie i został podarowany Francji w 1831 roku przez wicekróla Egiptu. Zdobiące go hieroglify opisują czyny faraona, a jego złoty wierzchołek pięknie lśni w słońcu.
Monumentalne Fontanny: Po obu stronach obelisku znajdują się dwie wspaniałe, XIX-wieczne fontanny wykonane z brązu według projektu Jacques’a Hittorffa.Fontanna Mórz (Fontaine des Mers) upamiętnia francuski handel morski,
Fontanna Rzek (Fontaine des Fleuves) symbolizuje żeglugę śródlądową.
Posągi francuskich miast: W ośmiu wierzchołkach placu wznoszą się kamienne kobiece rzeźby, z których każda symbolizuje jedno z kluczowych miast Francji
- Lille – rzeźba autorstwa Jamesa Pradiera, symbolizująca północny bastion przemysłowy kraju.
- Strasburg – również dzieło Jamesa Pradiera. Ta rzeźba odegrała ważną rolę patriotyczną. Po utracie Alzacji na rzecz Prus w 1871 roku, paryżanie okrywali ten posąg kirem i składali pod nim wieńce w geście żałoby narodowej.
- Lyon – rzeźba autorstwa Louisa-Denisa Caillouette’a, reprezentująca dawną stolicę Galii i centrum tkactwa jedwabiu.
- Marsylia – posąg dłuta Louisa-Denisa Caillouette’a, symbolizujący najważniejsze okno morskie Francji na Morze Śródziemne.
- Bordeaux – rzeźba autorstwa Louisa-Petitaota, reprezentująca potężny, atlantycki port handlowy i region winiarski.
- Nantes – kolejne dzieło Louisa-Petitaota, upamiętniające kluczowe miasto historycznej Bretanii.
- Brest – posąg dłuta Jean-Pierre’a Cortota. To właśnie w bliskim sąsiedztwie tej rzeźby w czasie rewolucji francuskiej rewolucjoniści ustawili gilotynę, na której ścięto króla Ludwika XVI.
- Rouen – rzeźba autorstwa Jean-Pierre’a Cortota, symbolizująca historyczną stolicę Normandii.
Most Aleksandra III (fr. Pont Alexandre III) to najbardziej ozdobny, ekstrawagancki i powszechnie uznawany za najpiękniejszy most w Paryżu. Ta imponująca, metalowa konstrukcja łukowa spina brzegi Sekwany, łącząc Pola Elizejskie (8. dzielnica) z rejonem Les Invalides (7. dzielnica). Stanowi on wybitne dzieło inżynierii i architektury stylu Beaux-Arts oraz secesji.Most powstał jako symbol przymierza rosyjsko-francuskiego zawartego w 1892 roku.
W październiku 1896 roku car Mikołaj II, syn patrona mostu, Aleksandra III położył osobiście kamień węgielny:
Na moście do dziś widnieją godło Imperium Rosyjskiego, herb Paryża oraz alegoryczne rzeźby personifikujące rzeki Sekwanę i Newę. Most ma 152-165 metrów długości oraz 30 metrów szerokości. Opiera się na jednym, niskim stalowym łuku o rozpiętości 107 metrów.
Na krańcach mostu stoją cztery pylony- 17-metrowe kolumny zwieńczone pozłacanymi, skrzydlatymi końmi z brązu (Pegazami), reprezentującymi Sławę Sztuki, Nauki, Przemysłu i Handlu.
Most od 1975 roku posiada status paryskiego pomnika historii i jest jednym z najlepszych punktów widokowych na Wieżę Eiffla. Wstęp na konstrukcję jest całkowicie darmowy i otwiera niesamowitą panoramę zarówno za dnia, jak i po zmroku
Petit Palais (Mały Pałac) to Muzeum Sztuk Pięknych Miasta Paryża, zlokalizowane w 8. dzielnicy, tuż obok Pól Elizejskich i naprzeciwko Grand Palais. Zostało wzniesione w stylu secesyjnym (Beaux-Arts) na Wystawę Światową w 1900 roku według projektu Charlesa Giraulta. Obiekt słynie z faktu, że wstęp do kolekcji stałej jest całkowicie bezpłatny dla wszystkich zwiedzających.
Wewnątrz budynku, ułożonego w kształt podkowy, kryje się egzotyczny ogród wewnętrzny. To spokojny dziedziniec z sadzawkami, palmami i kolumnadą ozdobioną freskami. Działa tam Kawiarnia-Restauracja Petit Palais, serwująca posiłki i napoje z widokiem na zieleń, co czyni to miejsce idealnym punktem na odpoczynek podczas zwiedzania Paryża.
Grand Palais to historyczna, monumentalna hala wystawowa zlokalizowana w 8. dzielnicy Paryża, wzniesiona w stylu secesyjnym (Beaux-Arts) na Wystawę Światową w 1900 roku. Budowla słynie ze swojej imponującej nawy głównej przykrytej gigantycznym szklanym dachem osadzonym na stalowej konstrukcji, co czyni ją jednym z najbardziej rozpoznawalnych symboli architektonicznych stolicy Francji.
Po trwającej kilka lat gruntownej renowacji obiekt w pełni powrócił na mapę kulturalną Paryża, oferując nowoczesne przestrzenie wystawiennicze zintegrowane z historycznym dziedzictwem..
Konstrukcja ma 240 metrów długości, 45 metrów wysokości, a łączna powierzchnia kompleksu wynosi aż 77 000 m².. Ceny biletów zależą od konkretnego wydarzenia, jednak wstęp do ogólnodostępnych stref (takich jak wybrane rotundy czy księgarnie) jest darmowy.
Avenue des Champs-Élysées w Paryżu, nazywana często „najpiękniejszą aleją świata”, to jedna z najbardziej ikonicznych i prestiżowych ulic na globie. Rozciąga się na długości 1,9 kilometra w 8. dzielnicy, łącząc dwa historyczne punkty miasta: plac Place de la Concorde na wschodzie oraz plac Place Charles de Gaulle (z monumentalnym Łukiem Triumfalnym) na zachodzie. Nazwa alei pochodzi z mitologii greckiej i odnosi się do Pól Elizejskich – krainy wiecznego odpoczynku i szczęśliwości
Widok z góry (zdjęcia zapożyczone z Internetu) , gdyż w Paryżu w centrum panuje całkowity zakaz „latania dronem”
Flagowy salon Louis Vuitton Maison Champs-Élysées jest jednym z najbardziej kultowych i największych sklepów tej luksusowej marki na świecie.Sklep zachwyca imponującym wnętrzem, w tym salą z bagażem podróżnym o wysokości sufitu sięgającej 20 metrów. Fasada budynku regularnie staje się tłem dla spektakularnych instalacji artystycznych.
Obok dotychczasowego salonu – pod numerem 103-111 – trwa realizacja ogromnego, wielofunkcyjnego projektu Louis Vuitton. Elewacja tego placu budowy została tymczasowo zasłonięta gigantyczną instalacją w kształcie ikonicznego kufr podróżnego marki, co wywołało spore poruszenie i dyskusje w Paryżu
- Salony kultowych marek, w tym wielopoziomowy Apple Store i dom towarowy Galeries Lafayette.
- Legendarne kawiarnie i restauracje, m.in. historyczną cukiernię Ladurée (słynącą z makaroników) oraz prestiżowy lokal Fouquet’s działający od 1899 roku.
- Pola Elizejskie są sercem najważniejszych francuskich celebracji. To tutaj odbywa się coroczna defilada wojskowa z okazji Dnia Bastylii (14 lipca), końcowy etap prestiżowego wyścigu kolarskiego Tour de France, huczne powitanie Nowego Roku oraz widowiskowe iluminacje świąteczne w okresie Bożego Narodzenia
Łuk Triumfalny (Arc de Triomphe): Zwieńczenie zachodniej części alei z tarasem widokowym na całe miasto.
To monumentalna, wolnostojąca brama wznoszona dla upamiętnienia ważnej osoby lub historycznego wydarzenia, najczęściej zwycięstwa militarnego. Choć tradycja ta narodziła się w starożytnym Rzymie, najbardziej rozpoznawalną budowlą tego typu na świecie jest nowożytny Łuk Triumfalny w Paryżu (Arc de Triomphe). Termin ten odnosi się również do słynnej powieści Ericha Marii Remarque’a
Budowę nakazał Napoleon Bonaparte w 1806 roku po zwycięskiej bitwie pod Austerlitz.
Znajduje się na placu Charles de Gaulle (dawniej plac Gwiazdy), na zachodnim krańcu Pól Elizejskich.
Zaprojektowany przez Jean-François Chalgrina w stylu klasycystycznym (odmiana empire). Ma około 50 metrów wysokości.
Na ścianach wyryto nazwiska polskich dowódców (np. Poniatowski, Chłopicki) oraz nazwy miast związanych z bitwami napoleońskimi (Gdańsk, Ostrołęka, Pułtusk, Wrocław).
Grób Nieznanego Żołnierza: Mieści się pod głównym sklepieniem łuku i skrywa wieczny płomień pamięci.
https://pl.wikipedia.org/wiki/%C5%81uk_Triumfalny_w_Pary%C5%BCu
Na szczycie budowli znajduje się taras widokowy oferujący panoramiczny widok 360 stopni na Paryż.(wstęp płatny), ale niestety nie działała winda i chłopaki wchodziły schodami. (234 stopnie prowadzą do poziomu muzeum, a kolejne 50 stopni prowadzi z antresoli na taras widokowy na dachu).
Powrót metrem już nie był taki męczący, ale czekanie na metro ( małe niespodzianki w postaci chodzących myszek ).
Zmęczeni usiedliśmy w restauracji z widokiem ma Łuk Tryumfalny, że podegustować zimne napoje, a po dotarciu do noclegu ok.23:45, wzięliśmy prysznic na odświeżenie i jeszcze kosztowaliśmy francuską pizzę 🙂
Nie udało nam się zobaczyć wszystkiego co dzisiaj chciałam zobaczyć, ale tak to już jest – upał robi swoje 🙂
Na jutro na g.18:30 mamy wykupione bilety na wjazd na wieżę Eiffel, ale……. jutro mają być upały ok. 39 °C, a operatorzy wieży przy temperaturze 35 °C zamykają wieżę i anulują wszystkie wstępy. Jak będzie – zobaczymy… a teraz kończę, bo jest 2:30.
Poniżej nasza fotogaleria z dzisiejszego dnia:)
ŚNIADANIE:
Croissanty i Viennoiseries
Skromny croissant to maślany, kruchy przysmak, przygotowywany codziennie na świeżo. Oprócz croissantów, spróbować należy też pain au chocolat (z nadzieniem czekoladowym), chausson aux pommes (ciasta z jabłkami) lub pain aux raisins (ciasta z rodzynkami). Najlepiej smakują na ciepło z kawą crème w dłoni.
Pain au chocolat (znane na południu Francji jako chocolatine) to tradycyjny francuski wypiek z maślanego ciasta francusko-drożdżowego (tego samego co croissanty) z nadzieniem z dwóch pasków gorzkiej czekolady. Charakteryzuje się prostokątnym kształtem, chrupiącą, warstwową skórką oraz miękkim, puszystym wnętrzem
PRZEKĄSKA:
Bagietka z serem Fromage
JW Paryżu tradycyjna bagietka z serem, znana lokalnie jako sandwich fromage lub element kultowego zestawu jambon-beurre (szynka, masło i ser), to absolutny fundament francuskiej kultury ulicznego jedzenia. Warto jednak wiedzieć, że słowo fromage oznacza po francusku po prostu „ser” – zamawiając taką kanapkę w paryskiej piekarni (boulangerie), najczęściej otrzymasz bagietkę z serem Comté, Gruyère, Cantal, Brie lub Camembert
Croque-monsieur to klasyczny francuski tost zapiekany z szynką i serem, podawany na ciepło jako szybka przekąska lub danie lunchowe. Nazwa pochodzi od francuskich słów croquer (chrupać) oraz monsieur (pan) i po raz pierwszy pojawiła się w menu paryskich kawiarni na początku XX wieku
Naleśniki to ulubione danie Paryżan, W Paryżu naleśniki dzielą się na dwa główne rodzaje:
słodkie crêpes z mąki pszennej
wytrawne galettes z mąki gryczanej.
Aby zjeść najlepszej jakości naleśniki, zawsze wybieraj stacjonarne naleśnikarnie (crêperies) zamiast przypadkowych stoisk ulicznych przy głównych atrakcjach turystycznych.
Quiche Lorraine
Pochodząca z północno-wschodniej Francji quiche Lorraine stała się podstawą paryskich kawiarni. Ta pikantna tarta jest przygotowywana z jajek, śmietany, boczku (w plastrach) i sera, a wszystko to zapiekane w maślanym cieście. Idealnie nadaje się na lekki lunch lub przekąskę w południe między zwiedzaniem.
OBIAD/KOLACJA
Francuska zupa cebulowa (Soupe à l’Oignon)
Rozgrzewająca i niezwykle aromatyczna, to kultowa zupa składa się z warstw karmelizowanej cebuli w bogatym bulionie wołowym, zwieńczonej grzankami z bagietki i bulgoczącym, roztopionym serem – zazwyczaj Gruyère lub Comté. To klasyczne danie często serwowane w przytulnych kawiarniach, szczególnie w chłodniejsze miesiące.
Boeuf bourguignon – duszona wołowina po burgundzku, pełna warzyw i głębokiego smaku. To flagowe danie tradycyjnej kuchni francuskiej, pochodzące z regionu Burgundii. Jest to esencjonalny gulasz z wołowiny, powoli duszony w wytrawnym czerwonym winie (najlepiej burgundzkim) oraz bulionie, z dodatkiem boczku, warzyw i aromatycznych ziół. Kluczem do idealnego smaku jest długie gotowanie na małym ogniu, dzięki czemu mięso staje się niezwykle kruche i rozpływa się w ustach.
Stek z frytkami/ Steak-frites
Niewiele dań cieszy się większą popularnością we francuskich brasserie niż stek z frytkami. Ten prosty, ale sycący posiłek składa się z idealnie wysmażonego steku (często antrykotu lub antrykotu) podawanego ze złotymi, chrupiącymi frytkami i wybranym sosem – np. bearneńskim, pieprzowym lub masłem ziołowym. To pozycja obowiązkowa dla każdego, kto pierwszy raz odwiedza Paryż.
.Konfitura z kaczki (Confit de Canard)
Ulubiona potrawa bistro, kaczka confit, to wolno gotowane udko kaczki, peklowane w soli i delikatnie duszone we własnym tłuszczu, aż do uzyskania nieodparcie miękkiej i chrupiącej konsystencji. Zazwyczaj podaje się je z pieczonymi ziemniakami lub soczewicą, oferując głębokie, wytrawne smaki, które w najlepszym wydaniu prezentują tradycyjne francuskie dania kuchni domowej.
Coq au Vin
to tradycyjne danie z wielowiekową tradycją. To bogaty gulasz z kurczaka duszony w czerwonym winie z grzybami, cebulą i ziołami. To sycące, wolno gotowane danie rozgrzewające od środka – zwłaszcza podawane z kieliszkiem burgunda.
Specjały i owoce morza:
Tradycyjne ślimaki w maśle czosnkowym, znane na świecie jako Escargots à la bourguignonne (ślimaki po burgundzku), to klasyczny i wykwintny przysmak kuchni francuskiej. Danie to wyróżnia się intensywnym, ziołowo-maślanym smakiem oraz charakterystycznym sposobem podania bezpośrednio w oczyszczonych skorupkach
Danie to składa się ze ślimaków winniczków pieczonych w muszlach z obfitą ilością masła, czosnku, szalotki oraz świeżej pietruszki. Obowiązkowym dodatkiem jest chrupiąca francuska bagietka, którą wyjada się pyszne maślane osocze z dna talerza
Słodkości:
Słynne migdałowe ciasteczka makaroniki (np. z legendarnej cukierni Ladurée lub Pierre Hermé) oraz chrupiące ptysie Éclair. Paryskie makaroniki to kolorowe, migdałowe bezy to kwintesencja paryskiej uczty. Lekkie, chrupiące skorupki przełożone kremowym ganache lub dżemem o różnych smakach, od pistacji i róży po słony karmel i gorzką czekoladę. Najsłynniejsze wersje znajdziesz w legendarnych cukierniach, takich jak Ladurée czy Pierre Hermé.
Eklery
Paryż to światowa stolica eklerów (fr. éclair), gdzie to klasyczne podłużne ciastko z ciasta parzonego ewoluowało od tradycyjnego deseru z kremem czekoladowym do małego dzieła sztuki cukierniczej.
Tarta Tatin
Ta odwrócona tarta z karmelizowanymi jabłkami to rustykalny francuski deser, który jest jednocześnie elegancki i pyszny. Jabłka są powoli pieczone w maśle i cukrze, przykryte ciastem, a następnie przewrócone, aby odsłonić złocistą, lśniącą doskonałość. Często podawane na ciepło z kleksem crème fraîche lub lodami waniliowymi.
Pieczone kasztany
Pieczone kasztany (fr. marrons chauds) to jeden z najbardziej klimatycznych i tradycyjnych przysmaków, jakie można zjeść na ulicach Paryża w sezonie jesienno-zimowym. Mają charakterystyczny, słodkawy, lekko orzechowy smak z mączystą konsystencją przypominającą skrzyżowanie pieczonego ziemniaka z migdałem. Sprzedawcy z charakterystycznymi, dymiącymi wózkami pojawiają się na ulicach od października do stycznia. Towarzyszy im kultowe zawołanie „Marrons chauds!” (Gorące kasztany!). Niestety nie ma ich w terminie naszej wizyty 🙁
tutaj ktoś wprowadził mini przewodnik ( dla chętnych oczywiście wstawiam link poniżej)